มาอยู่เชียงใหม่ 2 เดือนแล้ว

1 กรกฏาคม 2553 : มาอยู่เชียงใหม่ได้ประมาณ 2 เดือนแล้ว เร็วจริงๆ ตอนนี้ก็ได้เริ่มเรียน และ ก็จะเริ่มสอบแล้วครับ พอมาอยู่ไกลบ้าน มันก็เป็นปกติที่จะคิดถึงบ้าน แล้วยิ่งต้องมาอยู่คนเดียวด้วยแล้ว

มันก็ถึงกำหนดที่จะต้องกลับบ้านมั่งแล้ว และเนื่องจากวันจันทร์ที่ 5 กรกฏา’ ที่จะถึงนี้ เป็นงานรับปริญญาของพี่สาวพอดี ก็ได้เลยกลับ โดยสายการบิน Bangkok Airline

ตั๋วราคา 50 %

สังเกตุดีๆ ตั๋วราคาลดตั้ง 50% เพราะเป็นคะแนนสะสมที่เก็บไว้ตั้งแต่ตอนที่บินไปกลับ กรุงเทพฯ – เสีนมราฐ เลยสบายตัว ซึ่งจากราคาที่เช็คใน Internet ราคาเต็มของมัน คือ 1,905 บาท แต่พอใช้แต้มแลก 50% ทำไมมันเหลือ 750 บาท ก็ยังไม่เข้าใจเหมือนกัน… แต่ก็ดีถูกดี

ส่วนเรื่องชีวิตประจำวันในตอนแรกๆที่เชียงใหม่หลังจากเปิดเรียน มันก็ไม่ค่อยต่าง เพราะเรียนวันเสาร์ – อาทิตย์ วันธรรมดาว่างๆ ไม่มีอะไรทำ เพราะฉนั้น มันก็เลย จะมีแค่ ตื่นนอน กินข้าว นั่งร้านกาแฟ กินข้าวเย็น กลับหอ นอนดูทีวี หลับ .. ซึ่งมันโคตรจะน่าเบื่อ

True Coffe Shop

หลังจากที่ไปนั่งเล่นที่กาแฟวาวี หลายๆรอบมันก็เลยรู้สึกเบื่อ กับบรรยากาศเดิมๆ บวกกับการที่ต้องจ่ายค่ารถแดง ไปกลับ วันล่ะ 40 บาท ซึ่งก็แพงเอาการอยู่ จึงเปลี่ยนมานั่งเล่นที่ร้านกาแฟทรู ซึ่งอยู่หลังมอ.บ้าง เพราะจะได้ไม่ต้องจ่ายค่ารถแดง

จดหมายจากเมืองไทย โดย โบตั๋น

และด้วยความบังเอิญ (~หรือเปล่า) เดินผ่านร้านหนังสือมือสอง เจอหนังสือชื่อ ” จดหมายจากเมืองไทย” ของ โบตั๋น .. จริงๆก็ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นแนวไหน แต่เคยได้ยินชื่อคนเขียนเลยตัดใจซื้อมาในราคา 2 เล่ม 100 บาท ถ้าใครอยากรู้ว่าเป็นยังไง บอกได้ครับ จะเอาไปให้อ่านเพราะอ่านจบแล้ว ซึ่งชอบครับ ซึ่งก็เป็นตามบทนำของผู้เขียนได้กว่าไว้ว่าส่วนใหญ่ จะเป็นการตำหนิ พฤติกรรมของคนไทย เพราะรวบรวมมาจากจดหมายของชาวจีนคนหนึ่ง ซึ่งเขียนจดหมายบอกเรื่องราวให้แม่ซึ่งอยู่เมืองจีนได้รับรู้ .. แต่มันก็เป็นการดี ที่เราได้รู้ว่าคนอื่นมองคนไทยเป็นเช่นไร

ข้าวมันไก่ #1

ข้าวมันไก่ #2

และแล้วก็ได้กินข้าวมันไก่สมใจอยาก หลังจากไม่ได้กินมาตั้งแต่อยู่เชียงใหม่ ซึ่งตอนนี้ตระเวนกินได้ 3 ร้านแล้ว สรุปออกมาว่าร้านข้าวมันไก่ 5 ดาวอร่อยที่สุด ซึ่งโดยทั้ง 3 ร้าน ตั้งอยู่ติดกัน หลัง มอชอ. ติดแล้วแปลกดี เพราะว่าเท่าที่สังเกตุ ร้านอาหารตอนเย็นๆ หลังมอชอ. ร้านที่ไหนที่เหมือนกันจะตั้งอยู่ติดกัน

บรรยากาศห้องเรียน

บรรยากาศห้องเรียน

เริ่มเข้ามาในห้องเรียนมั่งดีกว่า สาขาที่ผมเรียนเป็นภาคทั่วไปครับไม่ใช่ภาษาอังกฤษ แต่ทำไมตำราวิชาเรียนต้องเป็นภาษาอังกฤษด้วยครับ.. ซึ่งมันยากมากๆ สำหรับคนโง่ภาษาอังกฤษเช่นผม

นั่งอ่านหนังสือ

ที่เห็นว่า ไฮไลท์ ไม่ใช่เพราะมันเป็นข้อความสำคัญ แต่เพราะว่าแปลไม่ออกว่ามันแปลว่าอะไรครับ 5555 เพราะไอภาษาอังกฤษเนี่ยแหละที่ทำให้ผมไม่ได้นอน ยันสว่างคาตา

พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว

หลังจากอ่านหนังสือต่อไปไม่ไหวแล้ว ก็เดินมาหลังห้องถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นก่อนที่จะต้อง..เข้านอน..

—- จริงๆ แล้วไม่มีสาระอะไรหรอกครับ ก็แค่บ่นๆไปเรื่อยๆเปื่อยๆ ซึ่งมันก็เป็นปกติของ Blog ผมอยู่แล้ว —–

แต่ตอนนี้ ชีวิตผมไม่ชิลต่อไปแล้วนะครับ เพราะว่า วันธรรมดาต้องเข้าไปช่วยวิจัยของอาจารย์ที่คณะ ซึ่งมันก็ดีเหมือนกันจะได้มีความคิดที่จะเริ่มทำ Thesis บ้าง

- จบ -